mijn kinky

: die Roosje uit jouw sprookje, weet je dat zij nu mijn vrouw is? Gewoon een stevig pak op mn blote billen en dan vooral niet, ik herhaal niet, ophouden totdat ik echte tranen huil. De directeur noemt alweer mijn naam en denkt daarna even. Ik spartel en ruk wild aan de hengsels om mijn enkels en polsen. Hij stelt de machine in en laat me alleen.

Dat is eigenlijk ook. En nog eens en nog eens.

De directeur komt naast me staan. Oh, ja, hoor, dat weet ik best. Hij zegt niets, maar blijft op een afstandje staan kijken. Ik kruip op de zwartlederen bank en schuif zo met mijn lijfje dat mijn billen zich precies op het hoge gedeelte iets onder het midden bevinden.

Roos, ja, daarover had ik de grappen en grollen zeker meegekregen. Nog 10 te gaan, Zoofje, zegt hij ernstig. De tranen glijden over mijn wangen en vallen op het zachte leer. Ik glimlach bij de gedachte aan zon little brat. Met grote passen loopt hij naar het gevaarte in het midden en klopt op wat duidelijk het liggedeelte. Het lijkt zon sleutel van een allang gesloopt kasteel die je in Frankrijk per dozijn op de markt kunt kopen. Mijn benen trekt hij een stuk uit elkaar, ver genoeg om te voorkomen dat ik mijn billen samenknijp, en mijn enkels zet hij vast. Ik merk hoe prettig ik het vind om gewoon te gehoorzamen, even niet verantwoordelijk te zijn. Oké, het is waar, dit heb ik eigenlijk al heel lang nodig, maar moet het echt vrouwen willen seks zoveel zeer doen?